بهارم زرده
دلم پر درده
خدا ایدونه روزام هم سردن
سی چه همقو دسات سردن
تیات بی رنگ
لوات چی سیاه زنگ
پلات ریدن چی پرا پوییز
خین آبید دلم حرسام آبین سرریز
تو افتو بیدی به آسمون جونم
ز چه غروب کردی مو هیچ ندونم
شوام بی مه وابید
ندارم دی ره وابیمه نومید
تهل روزگار چی زهر مار
سیاهی شو تار
روزا گوردن ز ری اجبار
لوات چی سیاه زنگ[لینک ثابت] نوشته شده در شنبه دوازدهم اسفند 1385ساعت 11:36 توسط بزرگمهر آزادی
|
