
[لینک ثابت] نوشته شده در جمعه بیست و یکم مرداد 1384ساعت 22:6  توسط بزرگمهر آزادی
|
| ما زنده از آنيم كه آرام نگيريم | موجيم كه آسودگي ما عدم ماست |
پر پرواز قناری سوخته
دل ما هم به حالش سوخته
چهچهش رو به خموشی رفته
باغ هم در غم او شکل به زردی رفته
همه گلها را دگر از رنگ و بو خبری نیست
همه دلها را دگر شور دل انگیز تری نیست
بر دو پایش قل و زنجیر طبیعت
بر دو بالش غم پروازه طبیعت![]()